Smartphone knipperlichtrelatie

Door Niekleair op zondag 28 juli 2013 23:21 - Reacties (20)
Categorie: -, Views: 4.399

Als ik eerlijk ben, moet ik zeggen dat ik altijd een vreemde relatie met smartphones heb gehad. Ik vindt de ontwikkelingen interessant, begrijp het voordeel dat je maar één apparaatje hebt die alles kan en heb er ook meerdere zelf gehad. Daarnaast, als hardware junkie in training, vind ik smartphones ook technisch interessant.


T-Mobile MDA Vario/HTC Wizard; wie kent 'm nog?
Ooit mocht ik een nieuw T-Mobile abonnement afsluiten. Dat was nog in de tijd dat alles in één bundel zat (bellen, sms'en, internet en zelfs bellen in het buitenland). Ik had een Sony Ericsson K750i, waarschijnlijk de enige in Nederland waarvan na 2 jaar het joystickje nog werkte btw. Bij mijn abonnement kon ik de T-Mobile Vario 2 krijgen, een HTC Wizard. Leuk apparaatje met windows mobile 5.0 ofzo erop. Wel traag en hij kreeg het voor elkaar om onder het bellen vast te lopen. Op vakantie viel ik steevast terug op mijn Sony Ericsson K750i, omdat ik doodsbang was dat de MDA uit zichzelf ging internetten (deed tie in NL wel eens). Na een vakantie in Canada besloot ik de MDA te verkopen, ik was 'm zat.
http://tweakers.net/ext/f/BeNi9Qa39au31h79dW4sNAbk/medium.jpg


Cursus Windows Mobile
Ik had in die tijd een bijbaantje als verkoper bij Dynabyte. Leuk werk, leuke collega's en leuke klanten. Voor het werk mocht ik de microsoft verkoopcursussen volgen. Daardoor kreeg ik alle voordelen van Windows mobile (inmiddels versie 6.0) over me heen. Rond die tijd kwam Samsung met een (in mijn ogen) waanzinnig mooie telefoon, de Samsung Omnia Qwerty (B7610). Bij een KPN abonnement, met medewerkerskorting kon ik 'm makkelijk betalen. Ingaan op die aanbieding is de domste keus van m'n leven geweest, want daarmee had ik geen T-Mobile flex abonnement meer. Maar ik had wel de mooiste telefoon van dat moment (in mijn ogen).
http://tweakers.net/ext/f/X7RBimBFKZELYY7Af8PiqVLV/medium.jpg

Een half jaar later ging ik op vakantie naar Amerika. Gewoontegetrouw wilde ik mijn Sony Ericsson weer meenemen, maar die ging echter defect, dus kocht ik een Nokia 2730. Prima toestelletje, veel functies en kan, als het meezit, 2 weken op een batterijlading doen. Terug van vakantie bleef ik de Nokia gebruiken en niet veel later stond de Samsung te koop. (Hij is uiteindelijk voor het goede doel geveild op een bazaar van de kerk). Het was inmiddels najaar 2011.
http://tweakers.net/ext/f/TGa7kwbABw40SRAtYW8MprWq/medium.jpg

Android
Inmiddels spoelden de Android toestellen de markt over. Ik wilde dat ook wel eens proberen. Uiteindelijk kwam ik met een Sony Xperia Ray en een Vodafone abonnement de telefoonwinkel uit. De Xperia Ray is in veel opzichten een fantastisch toestelletje. Hij is (relatief) klein, vrij zuinig, heeft een goed scherm en werkt best vlot (zeker onder android 2.3, met 4.0 werd tie wat trager). Het stond me wel tegen dat elke app allemaal rechten vroeg waarvan ik mij afvroeg wat ze daar in vredesnaam mee wilden. Waarom heeft bijvoorbeeld een weer-app toestemming nodig om in je adreslijst te kijken? (Trouwens lette ik best stevig op de rechten waar apps om vroegen, bovenstaande app kwam er bij mij dan ook niet in, ik zocht gewoon door naar een app die wel 'normale' rechten vroeg). Na ongeveer 6 maanden, je raad het al, was ik ook de Xperia Ray zat. Op tweakers bood iemand een goede prijs, dus hij ging de deur uit, en ik stapte weer over op de Nokia 2730.
http://tweakers.net/ext/f/8Lg1xjPzxQKmvKRbowskYUw5/medium.jpg

China
Via tweakers kwam ik erachter dat je vrij gemakkelijk een 'voor een duppie op de eerste rang' telefoon uit China kan importeren. Ik kwam op geekbuying.net uit en mijn keus viel op de Haipai X720D, een grappig toestelletje met een schermdiameter van 4,7", geen kleine jongen dus. Hij werkte heerlijk vlot, maar ik werd helemaal gek van de accu die het met geluk 1,5 dag uithield. Daarnaast begon het me meer en meer te knagen dat alle apps toch wel alles van je wilden weten. Toen ten slotte een kennis van me boos vroeg waarom ik niet op zijn whatsappje reageerde was het de druppel. Ik wil niet altijd 100% verbonden zijn. Na 5 maanden gebruik (wel het record voor een smartphone bij mij denk ik) ging ook de Haipai naar een nieuwe eigenaar.
http://tweakers.net/ext/f/vpcc6rVIrrNT9KKAjbasK4Dq/medium.jpg

De ultieme telefoon
Na weer een tijdje van mijn Nokia 2730 genoten te hebben bedacht ik dat het nog meer basic kon. Na een zoektocht kwam ik bij een gloednieuwe Nokia 6310i uit. Ik denk dat veel van jullie deze wel kennen. Iedere zichzelf respecterende zakenman heeft er (minstens) één gehad tussen 2003 en 2009. Diverse mensen kochten er 10 omdat ze nooit meer een andere telefoon wilden, ze bellen nog steeds met de éérste! Helaas is Nokia in 2008 gestopt met het maken van deze telefoons. En kennelijk is 5 jaar in de opslag liggen toch net wat te veel van het goede voor een accu. De telefoon hield het wel 5 dagen uit, maar aan het begin van dag 5 was je accu nog vol, en ineens ergens halverwege de dag viel de stroom uit. Gelukkig kun je voor een paar euro een nieuwe (originele nokia) accu van E-bay plukken. Inmiddels gebruik ik de Nokia met veel plezier. Heerlijk, als je gebeld wordt die prehistorische ringtone (hij heeft niet eens polyfone ringtones). Als mensen je met de Nokia 6310i zien lopen, verlangen ze massaal weer terug naar hun eigen 6310i. Iedereen die ik ken en deze telefoon gehad heeft, zegt dat dit de beste telefoon is die ze ooit gehad hebben. Ik ben het met ze eens!
http://tweakers.net/ext/f/Q5xe8ALXl9JLIPxbYZPxnu4e/medium.jpg

De E-terreur

Door Niekleair op donderdag 09 februari 2012 17:51 - Reacties (28)
Categorie: -, Views: 4.151

Kennen jullie dat? Ben je net lekker aan het fietsen, komt er in eens een persoon voorbij gefietst met schijnbare eenvoud. Op zich niet vreemd, tenzij je Lance Armstrong heet, zijn er altijd wel fietsers die sneller rijden dan jij. Een tweede blik leert je echter dat er iets niet klopt. De persoon die je zojuist komt vliegen verwacht je normaal gesproken met een vergelijkbare snelheid achterin een begrafenisauto en niet op een fiets. Een snelle blik op het achterwiel zegt genoeg. De dikke metalen trommel verraad het, een e-bike.

Een mooie uitvinding die E-bike, toch?
Goed laat ik eerst vooropstellen, de E-fiets is in potentie een prachtig apparaat. Mensen die anders aan huis gekluisterd zijn, omdat ze niet meer kunnen fietsen, kunnen nu weer heerlijk in de buitenlucht komen. Door de trapondersteuning hoeven ze niet meer bang te zijn dat de brug een onoverkomelijk obstakel is. Toch zul je aan mijn inleiding gemerkt hebben dat ik niet onverdeeld positief ben.

In mijn ogen zijn e-bikes namelijk te snel. Afgezien van het feit dat ik, als ik op de fiets stap verander in een bloeddorstig racemonster die geen competitie duld, is het ook niet voor alle gebruikers van een e-bike even veilig om zo snel te gaan.

Wat cijfers op een rijtje
Een E-bike bied trapondersteuning tot 25 kilometer per uur. Daarna kapt de motor ermee en mag je het helemaal zelf doen. De snelheid is in te stellen. Een lagere snelheid zorgt voor een groter bereik. De E-bike spreekt vooral het oudere deel van de samenleving om begrijpelijke redenen aan. Deze bevolkingsgroep weet echter lang niet altijd raad met de extra snelheid van de E-bike. Veel mensen die op een e-bike stappen, waren gewend om met 12-15 kilometer per uur te fietsen. De bijna twee keer zo hoge snelheid vraagt een heel andere vaardigheid. Gelukkig komen tegenwoordig de e-bike cursussen op, die het merendeel van de ongevallen kunnen voorkomen. Daarnaast zie ik steeds meer fietsers die doorhebben dat de trapondersteuning niet per-se op standje haas hoeft.

Wat in het verleden nog al eens gebeurde is dat fietsers overal gingen inhalen om te voorkomen dat ze afremden. Ik heb nogal eens moeten uitwijken voor een fietser die vlak voor een onoverzichtelijke bocht het nodig vond om drie naast elkaar fietsende scholieren in te halen.

Ervaring
Analoge fietsers (Dus de peddelaars die enkel spierkracht gebruiken) hebben, als zij al hard rijden, vaak jarenlange ervaring met hoge snelheid. Het vergt namelijk nogal wat training om langere afstanden met snelheden rond en boven de 20 kilometer per uur te rijden. Met al die jaren wordt ook het inzicht getraind. Deze fietsers zijn er meestal aan gewend om met hogere snelheden te rijden, en weten waar ze wel en niet kunnen inhalen. E-bikers worden over het algemeen van de ene dag op de andere met de hoge snelheid geconfrontdeerd. De jarenlange ervaring met het hard rijden (en 25 kilometer per uur is op de fiets echt hard) ontbreekt meestal. De cursussen die de laatste tijd gegeven worden, helpen veel, maar als e-bikes maximaal 20 kilometer per uur kunnen, zou de snelheid beter bij de gebruikers passen. Ik verwacht dat het aantal ongevallen met e-bikes dan drastisch zal verminderen. Overigens zijn er geen officiele gegevens over ongevallen met e-bikes, aangezien e-bikes als gewone fietsen geregistreerd worden in het geval van ongevallen.

Trots
Dan geld er voor mij persoonlijk nog mijn krenking in de trots. Ik heb ruim 5 jaar lang van Delft naar Rotterdam gefietst. Dit is een dagelijks tochtje van 40 kilometer. In al die jaren heb ik een behoorlijke conditie opgebouwd, die nu sinds ik regelmatig op mijn racefiets stap, verder verbeterd. Ik word dan ook in het diepst van mijn ziel gekrenkt als er weer zo'n persoon moeiteloos voorbij komt. Voor mij rest dan alleen om weer vol op de trappers te gaan en de rest van m'n rit met 30 kilometer per uur af te maken, terwijl ik net rustig aan wilde doen. Bij mijn nieuwe fiets had ik maar één eis, de fiets moest moeiteloos snelheden van 30 kilometer per uur aankunnen. Dat is overigens wel weer leuk, als je echt goed hard gaat, maakt een e-bike namelijk geen schijn van kans meer. Boven de 25 km/u klapt de trapondersteuning weg en is het gewoon een hele zware fiets.

Nu besef ik wel dat ik met mijn collega-racefietsers er gemiddeld net zo'n potje van weten te maken als e-bikers als het op inhalen en voorrang verlenen aankomt. Daar kan ik zelf ook nog wel een heel verhaal over schhrijven, maar aangezien racefietsen weinig met electronica te maken hebben (afgezien van de snelheidsmeters), doe ik dat maar niet.

Slotsom
Als e-bikes nou max 20 kilometer per uur gaan, hoef je je als normale, competitief ingestelde fietsers ook niet helemaal meer het leplazerus te fietsen om ze voor te blijven. Het scheelt ook nog eens een hoop ongevallen. Wie tekent er mee op de petitie om die dingen te begrenzen?

Terug bij het oude

Door Niekleair op woensdag 14 december 2011 22:06 - Reacties (6)
Categorie: -, Views: 2.932

Zoals ik al eerder aangegeven heb in een blog, lijdt ik aan een vreemde afwijking, namelijk het zonder goede reden aangetrokken voelen tot producten van een bepaalde fabrikant. Daarnaast heb ik juist (bijna) niets met producten van andere fabrikanten.

Lange tijd geleden draaide ik een systeem op basis van een Core2Quad Q9400. Deze CPU van Intel had gezelschap van een NVidia GTX260; alles goed en wel. Wegens omstandigheden besloot ik dat het wel grappig zou zijn om een lanparty pc te hebben. Zodoende werd een NZXT Vulcan kast aangeschaft en werd daar wat oude hardware ingebouwd. Nu vond ik het na een tijde onzin om twee systemen te hebben, dus besloot ik al mijn hardware te verkopen en van de opbrengst betere componenten te kopen. Waarom weet ik nog steeds niet, maar uiteindelijk kwam ik uit bij een systeem op basis van het AMD 890GX platform, met een Phenom II 1090T als kloppend hard en 2 HD 5770's in Crossfire voor de beeldvoorziening. Een systeem volledig uit de schappen van de grote concurrent dus, nog nét geen apple.

Nu vond ik het na een tijdje wel grappig om een Lanbak in elkaar te bouwen. En toevallig had ik een Core2Quad Q6600 liggen. Met wat andere, wat oudere hardware die ik had liggen, bouwde ik een PC in elkaar, die vrolijk liep. Tot ik bedacht dat het eigenlijk wel overdreven was om twee systemen te hebben draaien. Ik besloot beide pc's grotendeels te verkopen en van het geld een goed systeem te kopen.

Uiteindelijk heb ik de lanbak tegen een Apple PowerMac G5 geruild, ter informatie, nog geen jaar geleden had ik mezelf stellig wijsgemaakt dat ik nooit een appleproduct zou kopen. Nu overweeg ik een iPad aan te schaffen..

Dat is het punt waarop mijn vreemde afwijking opborrelde. Het vermeende Fanboyisme laaide weer op. Mijn nieuwe systeem zou weer volledig uit de Intel/NVidia stal moeten komen. De grafische kaart kon ik met bijbetaling ruilen voor een GTX580, das alvast een leuk begin. Een core i7 2600 en een leuk Z68 moederbord maakten het af. En een SSD natuurlijk, das een andere afwijking van mij; elke pc moet minimaal een SSD hebben. (Gewenning heet zo iets geloof ik).

Moraal van het verhaal
Als je merkt dat je richting fanboyisme neigt, blijf er dan bij, ga niet naar een ander merk om er 'therapeutisch' af te komen.. dat werkt niet, je houd er alleen maar een hoop overtollige hardware aan over (en de leuke ervaring om pc's in elkaar te zetten, dat dan weer wel).

Oh ja.. binnenkort is er weer een lanparty, nu heb ik hier nog een phenom liggen, daar kan ik vast wel een leuk pctje om heen bouwen.............

Onder spanning

Door Niekleair op woensdag 13 april 2011 23:22 - Reacties (15)
Categorie: -, Views: 4.791

Ik mag dan wel een assertiviteitscursus volgen, dat is niet het soort spanning waar ik deze post mijn zegje over probeer te doen. Het gaat namelijk over spanning in m'n PC, of eigenlijk het gebrek daaraan!

Wat vooraf ging
Ik had een leuk systeempje draaien in een NZXT Vulcan. Tot ongeveer een week geleden draaiden de 6 kernen van de AMD Phenom II X6 1090T lekker hun rondjes op een MSI 890GX bordje. Een AMD Readon HD6950 mocht voor HD6970 spelen door een unlock en een Seasonic 850W voeding voorzag het hele zaakje van prik.

Net toen ik besloot dat een nieuwe bureaustoel wel lekker zou zijn en ik die dus ook bij Ikea vandaan gehaald had (een rode Vilgot, zit prima), besloot mijn PC in staking te gaan. Wat ik ook deed, Powerknop indrukken, reset indrukken, rommelen met voedingskabels, het systeem bleef helemaal dood. In mijn optiek kan een compleet dood systeem maar aan 3 dingen liggen:
- kapot moederbord
- kapotte voeding
- kapotte kast / aan-uitknop

Als eerste natuurlijk de knop testen, even reset en powerswitch omwisselen, zonder resultaat.

Drastische maatregelen
Ik moest die avond toch nog naar Informatique om een ge-RMA't keyboard op te halen. Meteen maar de Define R3 Arctic White en de Cooler Master Silent Pro Gold 600W meegenomen. Systeempje ingebouwd en uiteraard nog steeds hardstikke dood. Ten slotte maar een nieuw moederbord besteld (ik wilde toch van 890GX upgraden naar 890FX) en de oude RMA gestuurd. Vandaag m'n nieuwe mobo ontvangen, en inmiddels werkt alles weer (Wel leuk, gewoon aansluiten, aanzetten en WIndows gaat, na een driver install, gewoon verder waar tie gebleven is).

Moraal
van het verhaal: Computers vinden altijd wel weer een manier om geld van je af te troggelen, ze zijn EVIL!

Omslag

Door Niekleair op zondag 09 januari 2011 01:42 - Reacties (3)
Categorie: -, Views: 3.859

In één van mijn eerdere blogs heb ik mijzelf nog uitgemaakt voor intel/nvidia fanboy. Hoewel ik daar tot op heden geen last van ondervond, zal ik mezelf toch echt een nieuwe titel moeten gaan toebedelen.

Wat vooraf ging
Zoals jullie in de vorige post konden lezen, heb ik voor een lanparty een klein systeempje besteld. Helaas waren de onderdelen nog niet binnen toen de party was, dus heb ik maar ons mediacentertje meegenomen, werkte overigens prima. Ik heb geloof ik aardig wat medespelers behoorlijke killstreaks opgeleverd :).

Als "nieuwjaarsbonus" heb ik mijzelf op een fijne GTX460 van Gigabyte getrakteerd. Heerlijke kaart, in de 3 dagen dat ik 'm gebruikt heb.

Op een gegeven moment zat ik achter mijn "lanbakje" toen mij de ingeving te binnen schoot dat het toch wel erg decadent is om twee systemen te hebben draaien.Één van mijn computers moest dus het veld gaan ruimen. Aangezien mijn toenmalige hoofdpc van een S775 socket en DDR-2 geheugen voorzien was, besloot ik die PC te verkopen en van de opbrengst de lanbak wat meer pit te geven.

Uiteraard verandert Niek z'n plannen
Nu zou ik mezelf niet zijn als ik een vooraf bedacht plan ook daadwerkelijk zou uitvoeren, dus liep het allemaal weer wat anders. De "oude" pc verkopen werd snel op poten gezet, al was het niet zo handig om binnen 2 dagen dezelfde ad op V&A van tweakers te zetten (sorry admins, zal volgende keer écht de FAQ/gebruiksvoorwaarden lezen). Via marktplaats (jep, die "noob" variant) liep het ook allemaal niet zo lekker. Kopers haakten af toen ze door hadden dat er geen windows bij zat enzo. Of reageren überhaupt niet.

Uiteindelijk besloot ik om maar gewoon onderdelen voor mijn nieuwe pc te gaan aanschaffen. Vanwege de prijs besloot ik om eens voor ATI/AMD te gaan. Ik zou de kast van de lanbak (een NZXT Vulcan, mATX kastje) gaan gebruiken, dus moest het systeem op een mATX moederbord opgetrokken worden. Als basis koos ik een MSI bord met een 890GX chipset. Als processor wilde ik eerst de X6 1100T (Uiteraard de Black Edition), maar die stond niet in de CPU Compability list van het mobo. Daarom heb ik maar de 1090T gekozen.

Het SSD'tje dat ik in mijn Samsung NC10 gebouwd heb, beviel zo goed, dat ik voor mijn PC er ook eentje wilde. Daarnaast besloot informatique om de 2TB WD Caviar Green (lekker zuinig) in de aanbieding te doen. 8GB DDR-3 (Corsair XMS3) mag de herinneringen ophalen. Het systeem krijg zijn prik uit een Seasonic 850W voeding.

Toen restte er nog maar 1 probleempje, mijn nieuwe GTX460 kon nooit samen met een "broeder" gaan werken, aangezien het mobo alleen Crossfire ondersteunt. Daarom heb ik ook maar een MSI R5770 Hawk erbij gekozen. Nu nog proberen mijn GTX om te ruilen of voor zoveel geld te verkopen dat ik nog een Hawkje kan kopen.

Nu het systeem lekker naast me staat te zoemen (Scythe Raesedu ofzo is een lekker stille CPU cooler btw), bedenk ik me opeens dat ik nu volledig gezwicht ben voor de prijsstrategie van AMD...


Ach fanboyisme is ook zo wat..