De E-terreur

Door Niekleair op donderdag 9 februari 2012 17:51 - Reacties (28)
Categorie: -, Views: 6.150

Kennen jullie dat? Ben je net lekker aan het fietsen, komt er in eens een persoon voorbij gefietst met schijnbare eenvoud. Op zich niet vreemd, tenzij je Lance Armstrong heet, zijn er altijd wel fietsers die sneller rijden dan jij. Een tweede blik leert je echter dat er iets niet klopt. De persoon die je zojuist komt vliegen verwacht je normaal gesproken met een vergelijkbare snelheid achterin een begrafenisauto en niet op een fiets. Een snelle blik op het achterwiel zegt genoeg. De dikke metalen trommel verraad het, een e-bike.

Een mooie uitvinding die E-bike, toch?
Goed laat ik eerst vooropstellen, de E-fiets is in potentie een prachtig apparaat. Mensen die anders aan huis gekluisterd zijn, omdat ze niet meer kunnen fietsen, kunnen nu weer heerlijk in de buitenlucht komen. Door de trapondersteuning hoeven ze niet meer bang te zijn dat de brug een onoverkomelijk obstakel is. Toch zul je aan mijn inleiding gemerkt hebben dat ik niet onverdeeld positief ben.

In mijn ogen zijn e-bikes namelijk te snel. Afgezien van het feit dat ik, als ik op de fiets stap verander in een bloeddorstig racemonster die geen competitie duld, is het ook niet voor alle gebruikers van een e-bike even veilig om zo snel te gaan.

Wat cijfers op een rijtje
Een E-bike bied trapondersteuning tot 25 kilometer per uur. Daarna kapt de motor ermee en mag je het helemaal zelf doen. De snelheid is in te stellen. Een lagere snelheid zorgt voor een groter bereik. De E-bike spreekt vooral het oudere deel van de samenleving om begrijpelijke redenen aan. Deze bevolkingsgroep weet echter lang niet altijd raad met de extra snelheid van de E-bike. Veel mensen die op een e-bike stappen, waren gewend om met 12-15 kilometer per uur te fietsen. De bijna twee keer zo hoge snelheid vraagt een heel andere vaardigheid. Gelukkig komen tegenwoordig de e-bike cursussen op, die het merendeel van de ongevallen kunnen voorkomen. Daarnaast zie ik steeds meer fietsers die doorhebben dat de trapondersteuning niet per-se op standje haas hoeft.

Wat in het verleden nog al eens gebeurde is dat fietsers overal gingen inhalen om te voorkomen dat ze afremden. Ik heb nogal eens moeten uitwijken voor een fietser die vlak voor een onoverzichtelijke bocht het nodig vond om drie naast elkaar fietsende scholieren in te halen.

Ervaring
Analoge fietsers (Dus de peddelaars die enkel spierkracht gebruiken) hebben, als zij al hard rijden, vaak jarenlange ervaring met hoge snelheid. Het vergt namelijk nogal wat training om langere afstanden met snelheden rond en boven de 20 kilometer per uur te rijden. Met al die jaren wordt ook het inzicht getraind. Deze fietsers zijn er meestal aan gewend om met hogere snelheden te rijden, en weten waar ze wel en niet kunnen inhalen. E-bikers worden over het algemeen van de ene dag op de andere met de hoge snelheid geconfrontdeerd. De jarenlange ervaring met het hard rijden (en 25 kilometer per uur is op de fiets echt hard) ontbreekt meestal. De cursussen die de laatste tijd gegeven worden, helpen veel, maar als e-bikes maximaal 20 kilometer per uur kunnen, zou de snelheid beter bij de gebruikers passen. Ik verwacht dat het aantal ongevallen met e-bikes dan drastisch zal verminderen. Overigens zijn er geen officiele gegevens over ongevallen met e-bikes, aangezien e-bikes als gewone fietsen geregistreerd worden in het geval van ongevallen.

Trots
Dan geld er voor mij persoonlijk nog mijn krenking in de trots. Ik heb ruim 5 jaar lang van Delft naar Rotterdam gefietst. Dit is een dagelijks tochtje van 40 kilometer. In al die jaren heb ik een behoorlijke conditie opgebouwd, die nu sinds ik regelmatig op mijn racefiets stap, verder verbeterd. Ik word dan ook in het diepst van mijn ziel gekrenkt als er weer zo'n persoon moeiteloos voorbij komt. Voor mij rest dan alleen om weer vol op de trappers te gaan en de rest van m'n rit met 30 kilometer per uur af te maken, terwijl ik net rustig aan wilde doen. Bij mijn nieuwe fiets had ik maar ťťn eis, de fiets moest moeiteloos snelheden van 30 kilometer per uur aankunnen. Dat is overigens wel weer leuk, als je echt goed hard gaat, maakt een e-bike namelijk geen schijn van kans meer. Boven de 25 km/u klapt de trapondersteuning weg en is het gewoon een hele zware fiets.

Nu besef ik wel dat ik met mijn collega-racefietsers er gemiddeld net zo'n potje van weten te maken als e-bikers als het op inhalen en voorrang verlenen aankomt. Daar kan ik zelf ook nog wel een heel verhaal over schhrijven, maar aangezien racefietsen weinig met electronica te maken hebben (afgezien van de snelheidsmeters), doe ik dat maar niet.

Slotsom
Als e-bikes nou max 20 kilometer per uur gaan, hoef je je als normale, competitief ingestelde fietsers ook niet helemaal meer het leplazerus te fietsen om ze voor te blijven. Het scheelt ook nog eens een hoop ongevallen. Wie tekent er mee op de petitie om die dingen te begrenzen?